Top
STRONA GŁÓWNA
BITWY
KSIĘGA GOŚCI
MAPA STRONY

Zakończenie

18 czerwca 1815 r. pod Waterloo Wielka Armia Napoleona uległa połączonym siłom angielsko-pruskim. Cesarz chciał walczyć dalej, w czasie drogi powrotnej do Paryża snuł plany kolejnej kampanii, ale dalsze prowadzenie wojny nie było możliwe. Społeczeństwo francuskie było wstrząśnięte klęską cesarskiej armii, pozostała regularna armia była rozrzucona na dużym obszarze, a Gwardia Narodowa słabo wyszkolona, nie nadawała się do regularnej bitwy ze świetnie wyszkolonymi wojskami przeciwników. W tej sytuacji Napoleon miał tylko jeden wybór − abdykację. Mimo sprzeciwu marsz. Davouta, który chciał jeszcze walczyć, 22 czerwca 1815 r. cesarz zrzekł się władzy na rzecz swojego nieletniego syna i udał się do Malmaison. Kilka dni później cesarz udał się do Rochefort, a stamtąd chciał popłynąć do Ameryki. Nie było to jednak możliwe: port był zablokowany przez okręty Royal Navy. Nie mając innego wyjścia cesarz oddał się w ręce Brytyjczyków. 15 lipca 1815 r. cesarza przyjęto z honorami na pokładzie liniowca HMS „Bellerophon”, potem Napoleon został przeniesiony na fregatę „Northumberland”, która 15 października przybiła do brzegu Wyspy Św. Heleny. Na tej niewielkiej wysepce położonej na Atlantyku cesarz pozostał aż do śmierci.

Napoleon na pokładzie HMS Bellerophon

Napoleon na pokładzie
HMS „Bellerophon”

Klęska pod Waterloo przeszkadza w obiektywnej ocenie całej kampanii 1815 r. Początkowo wszystko przebiegało zgodnie z planami cesarza: sprawna koncentracja armii w odległości zaledwie kilkunastu kilometrów od wrogich posterunków pozwoliła Francuzom uzyskać przewagę na wybranym odcinku i przejąć inicjatywę. Armia cesarska znalazła się w położeniu środkowym, ale był to jedyny sposób na zniwelowanie przewagi liczebnej przeciwnika.

Armia francuska bez większych problemów zdobyła Charleroi, ale nie udało się jej zniszczenie stacjonującego w mieście korpusu von Zietena, który wycofał się na wschód i osłonił koncentrację pruskiej armii w rejonie Sombreffe. Potem pojawiły się kłopoty. Marsz. Soult nie radził sobie zbyt dobrze na stanowisku szefa sztabu i nie był wstanie sprawnie przerzucić Wielkiej Armii na drugi brzeg Sambry. Największe problemy były z przerzuceniem taborów i artylerii, które blokowały drogę piechocie i kawalerii.

Dzień 16 czerwca był decydujący dla wyniku kampanii 1815 r. Cesarz podzielił armię na dwie części. Większość sił wziął ze sobą i zamierzał pobić nimi Prusaków, pozostałe jednostki dał pod komendę marsz. Neya, który miał za zadanie zdobycie i utrzymanie skrzyżowania dróg w Quatre Bras. Zadania te zostały wykonane tylko w połowie. Ney nie wykorzystał porannej przewagi, a gdy po południu do Quatre Bras przybyły świeże siły angielskie, nie był już wstanie pobić wroga. Napoleon stoczył tego dnia bitwę z trzema korpusami pruskimi pod Ligny i zdołał je rozbić. Nie powiódł się jednak plan całkowitego zniszczenia Prusaków: korpus d'Erlona, który miał wyjść na tyły armii Blüchera, z winy Neya nie wykonał tego rozkazu. W efekcie Prusacy, choć ciężko pobici, zdołali się wycofać i 18 czerwca w znacznym stopniu przyczynili się do porażki armii cesarskiej.

Następnego dnia Wellington zarządził odwrót na pozycję Mont Saint Jean. Ney nie zrobił nic, by mu przeszkodzić. Napoleon wysłał marsz. Grouchy'ego w pościg za pobitymi Prusakami z zadaniem uniemożliwienia reorganizacji rozbitych korpusów i udzielenia przez nie pomocy sprzymierzonym. Z większością sił cesarz udał się za armią Wellingtona i wieczorem 17 czerwca zajął pozycję w okolicach farmy Rossomme.

Śmierć Napoleona

Śmierć Napoleona

Dzień 18 czerwca to dzień bitwy pod Waterloo. Przez kilka godzin toczył się zażarty bój. Francuzi frontalnymi atakami na centrum anielskiej armii próbowali złamać opór przeciwnika. Obie strony poniosły ogromne straty, ale nikt nie chciał uznać się za pokonanego. Pod wieczór na pole bitwy zaczęły przybywać pruskie korpusy, których nie zdołał powstrzymać marsz. Grouchy. Ostatni atak gwardii cesarskiej załamał się i Francuzi rzucili się do ucieczki. To był koniec Napoleona. Cesarz wpadł w ręce Anglików i został zesłany na Wyspę Św. Heleny, gdzie dożył swoich ostatnich dni.

  • WSTECZ
  • DO GÓRY
  • DALEJ
Copyright © 2007−2017 by historycznebitwy.info | All rights reserved. | Design by Misiek