Top
STRONA GŁÓWNA
BITWY
KSIĘGA GOŚCI
MAPA STRONY

Szyk armii francuskiej

Ustawienie obu armii przed bitwą

Ustawienie obu armii przed bitwą

Armia francuska rozwinęła się w odległości 1000 m od La Haye Sainte na wysokości farmy La Belle Alliance.

Na zachód od farmy w pierwszej linii stał II korpus Reille'a. Lewą flankę osłaniała dywizja lekkiej jazdy gen. Pirégo, w skład której wchodziły 2 pułki strzelców konnych i 2 pułki lansjerów. Przy lekkiej jeździe stała 6 dywizja piechoty księcia Hieronima Bonapartego, obok niej 9 dywizja piechoty gen. Foya, a przy samej farmie 5 dywizja piechoty gen. Bachelu. Każda z trzech dywizji piechoty II korpusu składała się z trzech pułków piechoty i jednego pułku piechoty lekkiej.

W odwodzie lewego skrzydła znalazły się dwie grupy kawalerii. Pierwszą z nich był potężny, liczący ponad 3500 szabel, III korpus ciężkiej jazdy gen. Kellermanna (4 pułki kirasjerów, 2 dragonów i 2 karabinierów oraz 2 baterie artylerii konnej). Drugą grupę stanowiła dywizja gwardii konnej pod dowództwem gen. Guyota, w skład której wchodzili dragoni, karabinierzy i żandarmi wyborczy. Razem było to 1519 szabel w 13 szwadronach.

Farma La Belle Alliance

Farma La Belle Alliance

Po prawej stronie farmy La Belle Alliance miał swoje pozycje I korpus gen. d'Erlona. Pierwsza w szyku była 1 dywizja piechoty gen. Allixa (2 pułki lekkie i 2 pułki piechoty), obok której stanęła 2 dywizja gen. Donzelota (pułk lekki i 3 pułki piechoty). Dalej stały dwie czteropułkowe dywizje piechoty gen. Marcogneta i Durutte'a. Szyk prawego skrzydła zamykała dywizja lekkiej jazdy gen. Jacquinota, która składała się z 2 pułków lansjerów, pułku huzarów i pułku strzelców konnych.

Odwodem prawego skrzydła był IV korpus ciężkiej kawalerii gen. Milhauda (8 pułków kirasjerów i 2 baterie artylerii konnej w łącznej sile ponad 2600 szabel) oraz 2 pułki lekkiej jazdy gwardii gen. Lefebvre-Desnouettesa. Oba lekkie pułki liczyły w sumie 1971 szabel, a w skład jednego z nich wchodził szwadron jazdy złożony z Polaków.

Polscy lansjerzy gwardii

Polscy lansjerzy gwardii

Daleko w drugiej linii, 600 metrów na południe od farmy La Belle Alliance, stał VI korpus gen. Lobau (czteropułkowa dywizja gen. Simmera i dywizja gen. Jeanina złożona z pułku lekkiego i dwóch pułków piechoty liniowej). Na prawo od drogi stała 3 dywizja lekkiej jazdy gen. Domona (trzy pułki strzelców konnych) i dywizja lekkiej jazdy gen. Subervie (dwa pułki lansjerów i pułk strzelców konnych).

Jeszcze dalej na południe stała piesza gwardia cesarska. Było wśród niej wielu żołnierzy pamiętających piaski Egiptu, zwycięstwa pod Austerlitz, Jeną, Wagram, odwrót spod Moskwy i porażkę pod Lipskiem. Gwardia piesza składała się z czteropułkowej dywizji grenadierów gen. Frianta, czterech pułków strzeleckich i dywizji lekkiej (dwa pułki tyralierów i 2 pułki woltyżerów). Wsparcie ogniowe gwardzistom zapewniało 9 baterii artylerii pieszej i 4 baterie artylerii konnej. Ogółem gwardia piesza liczyła 10 000 żołnierzy.

Łącznie siły cesarskie liczyły około 73 000 żołnierzy. Z ustawienia armii francuskiej wynika, że Napoleon chciał potężnym uderzeniem w samo centrum rozbić armię Wellingtona. Zrealizowanie tego celu doprowadziłoby zapewne do zniszczenia armii angielskiej, która mając las za plecami, nie mogłaby się skutecznie wycofać.

  • WSTECZ
  • DO GÓRY
  • DALEJ
Copyright © 2007−2017 by historycznebitwy.info | All rights reserved. | Design by Misiek