Top
STRONA GŁÓWNA
BITWY
KSIĘGA GOŚCI
MAPA STRONY

Podsumowanie bitwy

Zwycięstwo Saladyna było doprawdy imponujące. Największa w historii Królestwa Jerozolimskiego armia uległa niemal całkowitemu zniszczeniu. Z Seforii wyruszyło ponad 20 000 łacinników, spod Hattin wydostało się zaledwie 3000. Jeńcami sułtana stali się m.in. król Gwidon z Lusignan, wielki mistrz templariuszy Gerard de Ridefort, Renald de Châtillon, Onufry z Toronu i biskup Lyddy. Straty muzułmanów nie są znane, z pewnością były dużo mniejsze.

Saladyn przyjmuje kapitulację Gwidona

Saladyn przyjmuje kapitulację Gwidona

Tuż po bitwie możni zostali zaprowadzeni przed oblicze uradowanego sukcesem Saladyna. Sułtan podał spragnionemu królowi puchar z wodą. Gwidon pił łapczywie, po czym oddał naczynie Renaldowi, ale ten dumnie odwrócił głowę. Saladyn nie miał dla niego litości, ciął go szablą, pozbawiając życia. Według Ernoula, giermka Baliana z Ibelinu, Jusuf spytał najpierw Renalda, co ten by zrobił, gdyby zamienili się miejscami. Arnat odparł, że odciąłby sułtanowi głowę.

Los pana Keraku podzieliło wielu jeńców. Turkopoli mordowano za zdradę jeszcze na polu bitwy, rycerzom zakonnym zaproponowano przejście na islam i zagrożono w razie odmowy utratą życia. Żaden z nich nie wyparł się wiary w Chrystusa i wszyscy zginęli męczeńską śmiercią. Spośród zakonników ocalał jedynie wielki mistrz templariuszy. Pozostałych jeńców popędzono do Damaszku. Możnych traktowano z szacunkiem, licząc na pokaźne okupy, prostych żołnierzy sprzedano w niewolę. Wkrótce cena za niewolników spadła tak bardzo, że opowiadano sobie o człowieku, który wymienił jeńca na parę sandałów i twierdził, że ubił doskonały interes.

Bitwa pod Hattin nie wniosła niczego nowego do sztuki wojennej. Na polu bitwy nie zastosowano żadnej nowatorskiej broni ani taktyki. Starcie potwierdziło wysoką skuteczność rycerstwa tylko w przypadku dosiadania przez rycerzy koni. Szarże prowadzone przez wyczerpanych jeźdźców były groźne dla muzułmanów nawet w końcowej fazie bitwy, ale pozbawieni wierzchowców wojownicy szybko dostawali się do niewoli.

Sułtan dowiódł umiejętności wykorzystania słabości przeciwnika. Uderzeniem na Tyberiadę wywabił łacinników z umocnionego obozu, po czym wydał im bitwę na wybranym przez siebie terenie. Bitwa pod Hattin pokazała jak ważne dla armii jest zaopatrzenie. Decyzja o wyruszeniu na pustynię bez zapasów wody stała się najważniejszą przyczyną bezprzykładnej klęski Franków.

  • WSTECZ
  • DO GÓRY
  • DALEJ
Copyright © 2007−2017 by historycznebitwy.info | All rights reserved. | Design by Misiek