Top
STRONA GŁÓWNA
BITWY
KSIĘGA GOŚCI
MAPA STRONY

Ostatnia klęska Dariusza

Sukces Macedończyków na prawym skrzydle

Bitwa pod Gaugamelą: faza I

Bitwa pod Gaugamelą: faza I

Po rozstawieniu obu armii okazało się, że prawe skrzydło macedońskie stoi naprzeciw pozycji Dariusza, dlatego Aleksander nakazał zwiększenie długości frontu w prawą stronę. Na manewr Macedończyków król perski odpowiedział przedłużeniem lewego skrzydła swej armii i atakiem jazdy scytyjskiej, który został jednak odparty i oddziały macedońskie kontynuowały przesuwanie się w prawo. Ich dalszy marsz mógł doprowadzić do przeniesienia bitwy poza przygotowany dla wozów bojowych teren, dlatego Dariusz spróbował temu zapobiec, nakazując jeździe baktryjskiej oraz scytyjskiej okrążenie wroga. Oskrzydlający manewr Persów usiłowała powstrzymać jazda Menidasa, jednakże liczący zaledwie 400 ludzi oddział uległ znacznie liczniejszym Scytom i musiał się wycofać. Do walki dołączyły wtedy oddziały Aretasa, Aristona oraz Kleandra i na chwilę zdołały powstrzymać napierających Scytów. Bessos wysłał wówczas na pomoc oddział Baktrów i ponownie doszło do zaciętej walki, z której Macedończycy, ponosząc wysokie straty, wyszli jednak zwycięsko.

Widząc porażkę jazdy baktryjskiej i scytyjskiej, Dariusz wysłał do ataku na hypaspistów i pedzetajrów wozy bojowe, lecz atak wszystkich trzech oddziałów zakończył się kompletną porażką. Część wozów została unieszkodliwiona celnym ostrzałem Agrian i procarzy Balakrosa osłaniających główną linię piechoty, resztę, bez większych strat przez sprawnie otwarte szeregi przepuścili, a następnie zniszczyli falangici.

Bitwa pod Gaugamelą: faza II

Bitwa pod Gaugamelą: faza II

Zacięta, lecz przegrana walka jazdy lewego skrzydła perskiego oraz nieudany atak wozów bojowych nie poszły zupełnie na marne, gdyż powstrzymały dalszy marsz macedońskich oddziałów na prawo. Dariusz usiłował wykorzystać ten niewielki sukces i wysłał do ataku Nieśmiertelnych oraz greckich najemników. Perski władca z pewnością bardzo liczył na sukces swoich najlepszych żołnierzy, lecz po raz kolejny tego dnia się zawiódł. Wcześniej do ataku na prawe skrzydło macedońskie Bessos, oprócz jazdy baktryjskiej i scytyjskiej, posłał również część oddziałów głównej linii tworzących lewe skrzydło. W wyniku tego manewru w perskim szyku powstała szeroka luka, w którą Aleksander posłał uformowanych w klin hetajrów, hypaspistów i pedzetajrów. Impet uderzenia Macedończyków skierowany wprost w pozycję zajmowaną przez Wielkiego Króla był tak wielki, że oddziały perskie, mimo wielkiego poświęcenia, nie potrafiły go powstrzymać. Dariusz, widząc zbliżające się szeregi najeżonej włóczniami wrogiej falangi, spanikował i uciekł z pola bitwy. Ucieczka głównodowodzącego Persów pociągnęła za sobą odwrót całego lewego skrzydła. W pogoń za uciekającym królem ruszył też Aleksander z hetajrami.

Kłopoty Parmeniona

Dużo gorzej wiodło się Macedończykom na lewym skrzydle. Uwikłani w ciężką walkę z oddziałami Mazajosa pedzetajrowie nie byli w stanie nadążyć za szybko posuwającymi się do przodu piechurami prawego skrzydła, w efekcie czego na styku pułków Polyperchona i Simmiasa w macedońskim szyku powstała szeroka luka. W wyrwę natychmiast wpadły oddziały jazdy indyjskiej oraz perskiej i ruszyły w kierunku bronionego przez niewielki oddział Traków macedońskiego obozu. Sytuację obrońców pogorszyło jeszcze włączenie się do walki przebywających w obozie perskich jeńców i dopiero kontratak stojącej w odwodzie macedońskiej piechoty przywrócił na tyłach porządek.

Bitwa pod Gaugamelą: faza III

Bitwa pod Gaugamelą: faza III

Tymczasem nie słabły ataki żołnierzy Mazajosa i sytuacja Macedończyków stała się na tyle trudna, że Parmenion wysłał do króla gońca z prośbą o pomoc. Aleksander otrzymał wiadomość o kłopotach na lewym skrzydle, zrezygnował z pościgu za Dariuszem i zawrócił w kierunku toczącej się jeszcze bitwy. Doszło wtedy do zaciętej walki hetajrów z wycofującymi się oddziałami jazdy indyjskiej, perskiej i partyjskiej, w której zginęło aż 60 towarzyszy, a wielu odniosło rany. Tak twardy opór Persów wynikał przede wszystkim z konieczności wyrąbania sobie drogi odwrotu.

Zanim hetajrowie Aleksandra zdołali rozbić wycofującą się jazdę przeciwnika i przyjść Parmenionowi z pomocą, ten opanował sytuację − gwałtowany atak jazdy tesalskiej złamał morale oddziałów Mazajosa, do których dotarła wreszcie wieść o ucieczce Dariusza. Aleksander, widząc że nie jest już dłużej potrzebny na polu bitwy, nakazał Parmenionowi likwidację resztek perskich oddziałów i zdobycie wrogiego obozu, sam natomiast ponownie ruszył w pogoń za perskim królem. Parmenion szybkim szturmem zdobył obóz, a w nim całe tabory, wszystkie słonie oraz wiele jucznych wielbłądów.

  • WSTECZ
  • DO GÓRY
  • DALEJ
Copyright © 2007−2017 by historycznebitwy.info | All rights reserved. | Design by Misiek