Top
STRONA GŁÓWNA
BITWY
KSIĘGA GOŚCI
MAPA STRONY

Armia perska

Liczebność

O liczbie żołnierzy walczących po stronie Dariusza możemy z całą pewnością powiedzieć, że było ich więcej niż przeciwników, nie wiemy jednak dokładnie ilu. Starożytni historycy podają fantastyczne dane z zakresu od 250 tys. do ponad miliona żołnierzy, współcześni badacze 50−250 tys., przy czym zdecydowanie bardziej prawdopodobna jest liczba z dołu tego zakresu.

Wojska Dariusza, choć liczniejsze, posiadały niższą wartość bojową od armii Aleksandra, lecz dysproporcja ta była mniejsza niż się powszechnie uważa i wynikała głównie z tego, że duża część oddziałów została niedawno utworzona i nie zdążyła odbyć należytego przeszkolenia. Perski władca próbował zniwelować jakościową przewagę wroga wyposażając ludzi w lepsze uzbrojenie (Diodor Sycylijski wspomina o dłuższych włóczniach i mieczach) oraz przezbrajając część piechoty w jazdę.

Jazda

Perski kawalerzysta

Perski kawalerzysta

Wśród historyków nie ma zgody nie tylko co do liczebności perskiej armii, lecz także skład budzi poważne wątpliwości. Niektórzy badacze twierdzą, że perska armia w 80% składała się z jazdy, inni dają prym piechocie. Wiemy natomiast, że jazda, niezależnie od jej ilości, w większości była ciężką. Najwartościowsze, najlepiej wyszkolone oddziały konnicy tworzyli Persowie, Baktrowie, Scytowie i Indowie. Perska jazda wyróżniała się uzbrojeniem. W czasach Kserksesa (a więc przeszło wiek przed bitwą pod Gaugamelą) jeźdźcy nosili łuskowe pancerze oraz wiklinowe tarcze, a walczyli za pomocą włóczni, długich łuków i krótkich mieczy. Na wyposażenie oddziałów baktryjskich, scytyjskich i indyjskich wchodziły krótkie włócznie i łuki lub same łuki. Przed decydującą bitwą Dariusz wyposażył dużą część oddziałów jazdy w pancerze dla koni.

Piechota

Nieśmiertelny

Nieśmiertelny

Jedyną zawodową formacją w perskiej armii byli Nieśmiertelni. Nazwa wywodzi się stąd, że korpus zawsze liczył 10 000 ludzi, miejsce rannych i zabitych natychmiast uzupełniali rezerwiści. Grecy nazywali Nieśmiertelnych także meloforami od charakterystycznego zakończenia ich włóczni w kształcie jabłka granatu (melos). Do tej elitarnej formacji przyjmowano Persów, Medów i Elamitów. Największym prestiżem cieszył się oddział gwardzistów królewskich liczący 1000 żołnierzy. Gwardzistów wyróżniały złote jabłka włóczni, pozostali Nieśmiertelni musieli zadowolić się srebrem. Na uzbrojenie Nieśmiertelnych składały się stalowe pancerze, małe tarcze, włócznie, długie łuki i krótkie miecze.

Wartościowe oddziały piechoty tworzyli uzbrojeni podobnie jak Nieśmiertelni Persowie i Medowie oraz 6 000 greckich najemników. Reszta oddziałów przysłanych przez zamieszkujące perskie imperium ludy była zbyt słabo uzbrojona, by mogły się one liczyć w walce z macedońską armią.

Słonie i wozy z kosami

Wóz bojowy Achemenidów

Wóz bojowy Achemenidów

Przejęcie inicjatywy miał umożliwić Persom nie tylko atak jazdy, lecz także szarża słoni bojowych i wozów z kosami. Nadzieje Dariusza pokładane w wozach okazały się całkowicie bezpodstawne. W tym czasie broń ta była już przestarzała i wykorzystana przeciwko doskonale wyszkolonym Macedończykom nie wyrządziła im większych strat. Słonie również nie odegrały żadnej roli, ponieważ z jakiegoś powodu zostały przed bitwą odesłane do obozu.

  • WSTECZ
  • DO GÓRY
  • DALEJ
Copyright © 2007−2017 by historycznebitwy.info | All rights reserved. | Design by Misiek